ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ HOSANK / NIKOL FRAU

1. Πότε ιδρύθηκε η Hosank και ποιοι ήταν οι βασικοί λόγοι για τη δημιουργία της;

Απάντηση:

Η Hosank ιδρύθηκε από εμένα τον Δεκέμβριο του 2021, έναν χρόνο αφότου επέστρεψα από τον πόλεμο των 44 ημερών που έλαβε χώρα το 2020. Βλέποντας την πολιτική αναταραχή μετά τον πόλεμο, κατέληξα στο προφανές και λογικό συμπέρασμα ότι ολόκληρο το πολιτικό σύστημα στην Αρμενία και γενικότερα η λεγόμενη Τρίτη Δημοκρατία είναι θεμελιωδώς διεφθαρμένα και προδοτικά, και ήταν έτσι από τότε που ανακτήσαμε την ανεξαρτησία μας από τη Σοβιετική Ένωση το 1991.

Γι’ αυτό δημιούργησα την εθνικιστική πολιτική μας οργάνωση — κάτι έξω από αυτό που μου αρέσει να αποκαλώ νεομπολσεβικικό σύστημα — ώστε να ενώσω άνδρες και γυναίκες με εθνικιστικές αντιλήψεις, ιδιαίτερα τη νεολαία, κάτω από το λάβαρο της αιωνιότητάς μας και να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητές τους μέσα από έναν οργανωμένο πολιτικό αγώνα, ώστε κάποια μέρα να μπορέσουμε να τον μετατρέψουμε σε μαζικό κίνημα και να αλλάξουμε επαναστατικά την Αρμενία από τα θεμέλιά της.

2. Ποια είναι η βασική ιδεολογία και οι κύριοι στόχοι της οργάνωσής σας;

Απάντηση:

Η βασική μας ιδεολογία είναι ο Tseghakronism, ένας όρος που διατύπωσε το πρότυπο και η πηγή έμπνευσης του κινήματός μας, ο Garegin Nzhdeh, και ο οποίος ουσιαστικά σημαίνει αρμενικός εθνικισμός.

Στόχος αυτής της ιδεολογίας είναι η διατήρηση της ανεξάρτητης αρμενικής κρατικής υπόστασης και, μαζί με αυτήν, της φυλετικής ταυτότητας και της πολιτιστικής κληρονομιάς ολόκληρου του λαού μας, καθώς και τα δύο βρίσκονται υπό ακραία απειλή, ιδιαίτερα μετά τον πόλεμο του 2020.

Στόχος του κινήματός μας είναι να αναβιώσει τον Tseghakronism στον 21ο αιώνα, μετατρέποντάς τον σε ενεργό πολιτικό κίνημα και παρουσιάζοντας σε ολόκληρο τον κόσμο μια νέα εποχή αρμενικού εθνικισμού.

Βρισκόμαστε σε μια βαθιά υπαρξιακή κρίση, η οποία θα γίνει εμφανής σε όλους στο εγγύς μέλλον, όταν το σύστημα εδώ καταρρεύσει κάτω από το ίδιο του το νεκρό βάρος. Επομένως, θεωρούμε ένα αυταρχικό εθνικιστικό κράτος ως το μοναδικό δυνατό μέσο για να σωθεί η Πατρίδα από την οριστική διάλυση και η φυλή μας από την ολοκληρωτική εξόντωση.

Μόνο με ένα τέτοιο κράτος μπορούμε να ενώσουμε και να καθοδηγήσουμε τον λαό μας προς τη σωστή κατεύθυνση. Είμαστε αποφασισμένοι να έρθουμε στην εξουσία με κάθε αναγκαίο νόμιμο μέσο, να εγκαθιδρύσουμε όχι μόνο ένα εθνικό κράτος, αλλά μια ολόκληρη νέα εθνική τάξη και να ανοίξουμε τον δρόμο για τη δημιουργία μιας πραγματικά ανεξάρτητης, ενωμένης και Μεγάλης Αρμενίας.

Από εκεί προέρχεται και το βασικό μας σύνθημα: «Ένα Έθνος, Ένα Κράτος, Μία Θέληση».

3. Ποιες θεωρείτε ότι είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η Αρμενία;

Απάντηση:

Με μια πρώτη ματιά, κάποιος που εξετάζει τη γεωπολιτική κατάσταση της Αρμενίας, ιδιαίτερα μετά τον πόλεμο του 2020, θα υπέθετε αυτόματα ότι πρόκειται για την άμεση απειλή του Αζερμπαϊτζάν και την αβάσιμη και παράλογη ρητορική του περί δημιουργίας ενός λεγόμενου «Δυτικού Αζερμπαϊτζάν».

Εμείς το βλέπουμε ως μια ρωσοτουρκική-σιωνιστική ατζέντα που αποσκοπεί στην καταστροφή της ανεξαρτησίας μας, όπως ακριβώς έκαναν οι Κεμαλιστές μαζί με τους Μπολσεβίκους το 1921, αλλά αυτή τη φορά χρησιμοποιώντας το εγκληματικό καθεστώς του Μπακού ως αντιπρόσωπό τους και κάνοντάς το οριστικά, ώστε να μην μπορέσουμε ποτέ ξανά να ανακτήσουμε την κρατική μας υπόσταση.

Αυτό αποτελεί χωρίς αμφιβολία τη μεγαλύτερη εξωτερική απειλή που αντιμετωπίζει συνολικά η χώρα μας. Όμως αυτή η εξωτερική απειλή υπάρχει επειδή είχαμε μια εσωτερική απειλή που διαβρώνει τη χώρα μας από μέσα, και αυτή η εσωτερική απειλή είναι, όπως έχω ήδη αναφέρει, το νεομπολσεβικικό σύστημα που κυβερνά την Αρμενία τα τελευταία 35 χρόνια.

Δυστυχώς, η σημερινή Αρμενία δεν είναι πραγματικά ανεξάρτητη Αρμενία, αλλά μια μετασοβιετική Αρμενία που είναι ανεξάρτητη μόνο στα χαρτιά. Στην πραγματικότητα, εξακολουθεί ουσιαστικά να αποτελεί αποικία της Ρωσικής Αυτοκρατορίας — εξαρτημένη από τη Ρωσική Ομοσπονδία με τον ίδιο τρόπο που ένας σκλάβος εξαρτάται από τον αφέντη του.

Μαζί με αυτό έρχονται, φυσικά, και πολλά άλλα είδη κοινωνικών δηλητηρίων, όπως ο φιλελευθερισμός, ο φεμινισμός, η φυλετική ανάμειξη, η πολυπολιτισμικότητα, ο ηδονισμός και πολλά άλλα παρόμοια, διότι μια αδύναμη, άβουλη και δειλή κυβέρνηση δεν μπορεί και δεν θα προσπαθούσε ποτέ να απαλλαγεί από τέτοιες ασθένειες.

Έχουν κάνει πλύση εγκεφάλου στον λαό μας και έχουν διαφθείρει τις ψυχές του, ώστε να γίνουμε ευκολότερη λεία για να μας εκμεταλλευτούν οι εχθροί μας.

Επομένως, μέχρι να αντικαταστήσουμε κάποια μέρα πλήρως αυτό το προδοτικό νεομπολσεβικικό σύστημα με μια νέα εθνική τάξη, ικανή και πρόθυμη να κάνει ό,τι χρειάζεται για να αγωνιστεί για τα πραγματικά εθνικά μας συμφέροντα, είμαστε καταδικασμένοι, διότι αν δεν αντιμετωπίσουμε την εσωτερική απειλή, δεν μπορούμε ποτέ να εξουδετερώσουμε την εξωτερική.

4. Ποια είναι η θέση σας σχετικά με το Ναγκόρνο-Καραμπάχ (Αρτσάχ) μετά τις πρόσφατες εξελίξεις;

Απάντηση:

Η θέση μας σχετικά με το ζήτημα του Αρτσάχ είναι αυτή που θα έπρεπε να έχει κάθε αξιοπρεπής και λογικός Αρμένιος πατριώτης και εθνικιστής: το Αρτσάχ πρέπει να απελευθερωθεί και να ενωθεί πλήρως με την Αρμενία υπό ένα ενιαίο κράτος, όπως ακριβώς θα έπρεπε να είχε γίνει το 1994, όταν πετύχαμε στρατιωτική νίκη επί του Αζερμπαϊτζάν.

Όμως η προδοτική κυβέρνησή μας καθυστέρησε τη μοναδική προφανή λύση, υπογράφοντας απλώς μια κατάπαυση του πυρός, κάτι που αποτέλεσε τον βασικό λόγο για τον οποίο όλη η άκαρπη διπλωματία που ακολούθησε ήταν καταδικασμένη να αποτύχει και τελικά μας οδήγησε σε αδιέξοδο, διότι, όπως έχω ήδη δηλώσει, τα θεμέλια αυτής της Δημοκρατίας είναι εντελώς ελαττωματικά.

Παρόλα αυτά, κάποια μέρα όχι μόνο θα απελευθερώσουμε το Αρτσάχ, αλλά και όλα τα άλλα ιστορικά μας εδάφη που κατέχονται από το τρομοκρατικό κράτος του Αζερμπαϊτζάν, φέρνοντας κάποια μέρα το Μπακού στα γόνατα και μετατρέποντας το Αζερμπαϊτζάν στη διαλυμένη «Γιουγκοσλαβία» του Νοτίου Καυκάσου.

5. Πώς αξιολογείτε τις σχέσεις της Αρμενίας με το Αζερμπαϊτζάν και την Τουρκία και υπό ποιες προϋποθέσεις πιστεύετε ότι θα μπορούσε να υπάρξει εξομάλυνση;

Απάντηση:

Θεωρούμε το Αζερμπαϊτζάν ένα τεχνητό, παράνομο τρομοκρατικό κράτος, του οποίου ολόκληρη η ιδεολογία βασίζεται στον αντιαρμενισμό και το οποίο χρησιμοποιείται ως αντιπρόσωπος από τον αντιαρμενικό συνασπισμό που ανέφερα προηγουμένως.

Γι’ αυτό πιστεύουμε ότι πραγματική ειρήνη με ένα τέτοιο τρομοκρατικό κράτος δεν μπορεί να εγκαθιδρυθεί.

Ειρήνη με μια τέτοια χώρα θα ήταν δυνατή μόνο εάν ανατραπεί το εγκληματικό καθεστώς του Αλίγιεφ, σταματήσει να κηρύσσεται ο αντιαρμενισμός σε κρατικό επίπεδο και όλα τα ιστορικά αρμενικά εδάφη απελευθερωθούν από τις αζερικές ένοπλες δυνάμεις.

Όταν συμβούν όλα αυτά, το Αζερμπαϊτζάν απλώς θα κατακερματιστεί και θα καταρρεύσει εσωτερικά, και προσβλέπουμε σε εκείνη την ημέρα.

Όσον αφορά την Τουρκία, μπορούμε να έχουμε φιλικές σχέσεις μαζί της μόνο εάν σταματήσει να υποστηρίζει με κάθε τρόπο το τρομοκρατικό κράτος του Αζερμπαϊτζάν, αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Αρμενίων, επιστρέψει τα χαμένα εδάφη μας και καταβάλει αποζημιώσεις για όλες τις ζημιές που προκλήθηκαν.

Η εξομάλυνση και η ειρήνη δεν μπορούν ποτέ να είναι δυνατές όταν η δική τους πλευρά στοχεύει στην καταστροφή μας ενώ εμείς είμαστε οι μόνοι που μιλάμε για ειρήνη.

Τέτοιες ηττοπαθείς πολιτικές μπορούν να οδηγήσουν μόνο σε καταστροφή για την Αρμενία, όπως βλέπουμε ξεκάθαρα να συμβαίνει σήμερα.

Πραγματική εξομάλυνση και ειρήνη μπορούν να υπάρξουν μόνο όταν οικοδομηθεί ένα ισχυρό αρμενικό εθνικό κράτος πάνω στις στάχτες αυτού του αυτοκαταστροφικού και σάπιου πολιτικού συστήματος.

6. Πώς βλέπετε τον ρόλο της αρμενικής διασποράς στη διατήρηση της εθνικής ταυτότητας και στην ενίσχυση της Αρμενίας;

Απάντηση:

Η αρμενική διασπορά διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο για τη μελλοντική ευημερία της Αρμενίας. Επομένως, το μελλοντικό εθνικό κράτος που θα δημιουργήσουμε θα αξιοποιήσει στο έπακρο την καινοτομία, τις δεξιότητες και τον πλούτο των Αρμενίων της διασποράς, με στόχο την πρόοδο της χώρας μας σε κάθε τομέα.

Ωστόσο, αντιλαμβανόμαστε επίσης ότι η αρμενική διασπορά αφομοιώνεται γρήγορα και ότι σε μία ή δύο ακόμη γενιές δεν θα υπάρχουν πολλοί Αρμένιοι που θα αυτοπροσδιορίζονται ως Αρμένιοι, αλλά περισσότερο ως ξένοι αρμενικής καταγωγής.

Γι’ αυτό θεωρούμε επιτακτική ανάγκη να δημιουργηθούν στην Αρμενία οι απαραίτητες συνθήκες ώστε εκατοντάδες χιλιάδες Αρμένιοι να επιστρέψουν σταδιακά στην Πατρίδα.

Όσο κι αν μπορούν να βοηθήσουν από το εξωτερικό με τις δεξιότητες και τον πλούτο τους, τίποτα δεν μπορεί να είναι σημαντικότερο και πιο ωφέλιμο για την Αρμενία από την εισροή αξιοπρεπών Αρμενίων στην Αρμενία, οι οποίοι είναι έτοιμοι να σηκώσουν τα μανίκια και να βοηθήσουν στην οικοδόμηση μιας Μεγάλης Αρμενίας.

Με λίγα λόγια, θεωρούμε τον μαζικό επαναπατρισμό των Αρμενίων της διασποράς στην Πατρίδα μία από τις κορυφαίες προτεραιότητες και τους βασικούς στόχους μας.

7. Ποια είναι η θέση της Hosank σχετικά με τη διατήρηση της αρμενικής ιστορίας, γλώσσας και πολιτιστικής κληρονομιάς;

Απάντηση:

Θα ήταν παράλογο να αποκαλούμαστε εθνικιστικό πολιτικό κίνημα εάν δεν δίναμε τη μεγαλύτερη δυνατή σημασία στη διατήρηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, ιδιαίτερα της ιστορίας και της γλώσσας μας, τις οποίες θεωρούμε ακρογωνιαίους λίθους του πολιτισμού μας.

Είναι απολύτως προφανές σε κάθε αξιοπρεπή Αρμένιο πατριώτη ότι η σημερινή ανίκανη και προδοτική κυβέρνηση της Αρμενίας στην πραγματικότητα φτύνει οτιδήποτε πολιτιστικό και εθνικό, αλλά το κάνει με πολύ παραπλανητικό τρόπο, προσποιούμενη ότι πραγματικά ενδιαφέρεται.

Όπως έχω πει πολλές φορές στο παρελθόν, οι σημερινοί νεομπολσεβίκοι είναι πιο πανούργοι από τους μπολσεβίκους προκατόχους τους.

Σε κάθε περίπτωση, μόνο μια εθνικιστική κυβέρνηση μπορεί να δημιουργήσει τα μέσα για τη διατήρηση όλων των αξιών που θεωρούμε πολύτιμες.

Και πιστεύουμε ότι μόνο διατηρώντας τη φυλετική μας ταυτότητα και κρατώντας καθαρή τη γενεαλογική μας γραμμή θα μπορέσουμε να διατηρήσουμε την ιστορία, τη γλώσσα και την πολιτιστική μας κληρονομιά, διότι χωρίς αυτό όλα τα υπόλοιπα θα χάσουν κάθε νόημα.

8. Ποιον ρόλο διαδραματίζει η Αρμενική Αποστολική Εκκλησία στη διαμόρφωση της εθνικής ταυτότητας του αρμενικού λαού;

Απάντηση:

Η Αρμενική Αποστολική Εκκλησία έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της ταυτότητάς μας κατά τους τελευταίους αρκετούς αιώνες, επειδή όταν δεν είχαμε κρατική υπόσταση, η Εκκλησία έπαιξε αυτόν τον ρόλο ή τουλάχιστον προσπάθησε να το κάνει.

Παρόλο που, στην αρχική φάση, προκάλεσε μεγάλη ζημιά στον λαό μας, διότι μόλις περίπου έναν αιώνα αφότου η Αρμενία έγινε το πρώτο χριστιανικό κράτος, διαιρέθηκε πλήρως και χάσαμε την ανεξάρτητη κρατική μας υπόσταση.

Και δυστυχώς, τουλάχιστον τα τελευταία 100 χρόνια, από τη μπολσεβικοποίηση της Αρμενίας και μετά, η Εκκλησία μας, όπως και η πολιτική μας σκηνή, έχει διαφθαρεί από το Κρεμλίνο και η συντριπτική πλειονότητα του κλήρου μας υπηρετεί ξένα και όχι τα δικά μας εθνικά συμφέροντα.

Γι’ αυτό απαιτείται μια συνολική εθνική επανάσταση, ώστε να αλλάξουμε επαναστατικά κάθε σφαίρα της αρμενικής ζωής και να κάνουμε όχι μόνο την κυβέρνηση, αλλά και την Εκκλησία μας, τα μέσα ενημέρωσης και το γενικό επιτελείο να υπηρετούν ξανά τα εθνικά μας συμφέροντα.

Σε κάθε περίπτωση, πιστεύουμε ότι κάθε αληθινός Αρμένιος εθνικιστής ή Tseghakron πρέπει να τοποθετεί το έθνος, την Πατρίδα και το κράτος ως τις υπέρτατες αξίες του.

Θα δεχτούμε στο κίνημά μας οποιονδήποτε Αρμένιο συμφωνεί με αυτή τη βασική αρχή, είτε είναι χριστιανός είτε παγανιστής.

Για εμάς, η φυλή θα βρίσκεται πάντα πάνω από τη θρησκεία.

Όλοι οι θεσμοί, ιδιαίτερα η Εκκλησία, πρέπει να αποτελούν μέσα για τη διατήρηση της φυλετικής μας ταυτότητας και να υπηρετούν την πρόοδο του έθνους μας.

9. Πώς βλέπετε τη συμμετοχή των νέων στην πολιτική και στον πατριωτικό ακτιβισμό;

Απάντηση:

Για κάθε επαναστατικό εθνικό κίνημα, η συμμετοχή της νεολαίας είναι καθοριστικής σημασίας, ιδιαίτερα σε μια χώρα όπως η μετασοβιετική Αρμενία, όπου η συντριπτική πλειονότητα του μεγαλύτερου σε ηλικία πληθυσμού έχει υποστεί πλύση εγκεφάλου από τον κομμουνισμό και διαθέτει κομμουνιστική νοοτροπία, είτε το αντιλαμβάνεται είτε όχι.

Οι νέοι διαθέτουν το επαναστατικό πνεύμα που απαιτείται για να επιφέρουν πραγματική αλλαγή, και γι’ αυτό ακριβώς έχω αφιερώσει το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειάς μου στην προσπάθεια να προσεγγίσω πρώτα και κύρια τη νεολαία, επειδή βλέπω ότι το μήνυμά μου βρίσκει τη μεγαλύτερη ανταπόκριση σε αυτούς.

Σχεδόν όλα τα μέλη μας και η πλειονότητα των υποστηρικτών και συμπαθούντων μας είναι κάτω των 40 ετών, και αυτό δεν θα έπρεπε να αποτελεί έκπληξη για τους λόγους που ανέφερα προηγουμένως.

Είναι γνωστό γεγονός ότι το κίνημα που θα κατακτήσει τη νεολαία θα κατακτήσει και το μέλλον.

10. Ποια είναι η θέση σας σχετικά με την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία και την εθνική άμυνα της Αρμενίας;

Απάντηση:

Η υποχρεωτική στρατιωτική θητεία δεν είναι απλώς επιθυμητή για την Αρμενία, αλλά είναι απολύτως απαραίτητη για την εθνική μας άμυνα και για την ίδια μας την επιβίωση ως λαού.

Υπάρχουν σήμερα πολλές συζητήσεις στην Αρμενία σχετικά με το αν θα πρέπει να έχουμε υποχρεωτική στρατιωτική θητεία ή μόνο επαγγελματικό στρατό, όμως πιστεύουμε ότι αυτή η συζήτηση είναι άχρηστη και χάσιμο χρόνου, διότι το ένα δεν πρέπει να εμποδίζει το άλλο.

Στην πραγματικότητα, αλληλοσυμπληρώνονται και δεν αντιφάσκουν μεταξύ τους.

Στον στόχο μας για τη δημιουργία ενός έθνους-στρατού, η ύπαρξη υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας παράλληλα με την οικοδόμηση ενός επαγγελματικού στρατού πηγαίνουν χέρι-χέρι.

11. Ποιες είναι οι προτάσεις σας για την αντιμετώπιση της μετανάστευσης και της δημογραφικής παρακμής της χώρας;

Απάντηση:

Ναι, η ανακοπή της καταστροφικής μετανάστευσης των Αρμενίων από την Αρμενία βρίσκεται στην κορυφή της ατζέντας μας, επειδή αυτό ισοδυναμεί με το να κλείνεις μια ανοιχτή πληγή που αιμορραγεί.

Η Αρμενία ήδη υποφέρει από καταστροφικά χαμηλή γεννητικότητα, από αύξηση της μη λευκής μετανάστευσης από διάφορα μέρη του κόσμου, και η μετανάστευση Αρμενίων στο εξωτερικό αποτελεί ακόμη ένα τεράστιο πλήγμα για τη δημογραφία μας.

Ένα από τα πρώτα πράγματα που πρέπει να κάνουμε για να σταματήσουμε αυτή τη μετανάστευση είναι να αποκτήσουμε μια εθνική οικονομία προσανατολισμένη στην οικοδόμηση υποδομών, μέσω της δημιουργίας ενός προγράμματος δημοσίων έργων, παρέχοντας έτσι εργασία σε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους με αξιοπρεπείς μισθούς και αποδοχές.

Παράλληλα, φυσικά, οι ολιγάρχες που απομυζούν τη χώρα μας εδώ και δεκαετίες θα τιμωρηθούν με όλη την αυστηρότητα του νόμου και θα δοθεί τέλος στα μονοπώλιά τους.

Με ένα τέτοιο πρόγραμμα θα μπορέσουμε όχι μόνο να σταματήσουμε τη μετανάστευση Αρμενίων από την Αρμενία, αλλά και να δημιουργήσουμε δυνατότητες για τους Αρμένιους της διασποράς να επιστρέψουν στην Πατρίδα.

Πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε ώστε οι Αρμένιοι να μη βλέπουν την Αρμενία ως τουριστικό προορισμό, αλλά ως την πατρίδα τους, όπου μπορούν να δημιουργήσουν οικογένεια με πολλά υγιή παιδιά.

12. Πώς αξιολογείτε την εξωτερική πολιτική της σημερινής αρμενικής κυβέρνησης;

Απάντηση:

Η εξωτερική πολιτική της σημερινής αρμενικής κυβέρνησης δεν είναι τίποτε λιγότερο από προδοτική και ταπεινωτική για το αρμενικό έθνος, ιδιαίτερα μετά την ντροπιαστική ήττα μας στον πόλεμο του 2020.

Η λεγόμενη «ατζέντα ειρήνης» που προωθεί η κυβερνώσα φιλοτουρκική κυβέρνηση δεν είναι τίποτε περισσότερο από το να καταστήσει τη χώρα μας υποτελή στο Αζερμπαϊτζάν και να εγκαταλείψει την ανεξαρτησία μας και μαζί με αυτήν το δικαίωμά μας να υπάρχουμε ως ελεύθερο έθνος.

Στόχος μας είναι να αντιταχθούμε και να αντισταθούμε με κάθε κόστος σε αυτή τη θανατική καταδίκη της Αρμενίας.

Ωστόσο, θα ήθελα για ακόμη μία φορά να καταστήσω σαφές ένα πράγμα: τα προηγούμενα καθεστώτα πριν από το σημερινό δεν διέφεραν σε μεγάλο βαθμό, επειδή, όπως έχω ήδη πει, το σύστημα ήταν θεμελιωδώς σάπιο από την ίδρυσή του το 1991.

Το ένα μετά το άλλο εφάρμοζαν την ίδια ηττοπαθή και αντιαρμενική πολιτική, παραδίδοντας την ίδια σκυτάλη και καταφέροντας το ένα πλήγμα μετά το άλλο στην ίδια την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της Αρμενίας.

Χάρη στους ηρωικούς μαχητές της ελευθερίας μας, κληρονόμησαν ένα απελευθερωμένο Αρτσάχ και ένα νικηφόρο έθνος το 1994, όμως μέσα σε 26 χρόνια όχι μόνο δεν κατάφεραν ή δεν θέλησαν απλώς να ενώσουν το Αρτσάχ με τη Δημοκρατία της Αρμενίας, αλλά βήμα-βήμα μας οδήγησαν σε μια ταπεινωτική ήττα και τώρα σέρνουν ολόκληρη τη χώρα μας προς την πλήρη και οριστική εξαφάνιση.

Εξαιτίας δεκαετιών ανικανότητας και προδοσίας, βρισκόμαστε τώρα στο χείλος της οριστικής απώλειας της ανεξαρτησίας μας.

Επομένως, μια εθνική επανάσταση είναι απολύτως επιτακτική, όχι μόνο για να λυθούν τα πολυάριθμα εσωτερικά προβλήματα της Αρμενίας, αλλά και για να τεθεί η εξωτερική μας πολιτική στη σωστή πορεία.

13. Ποιες χώρες θεωρείτε σημαντικότερους στρατηγικούς εταίρους της Αρμενίας και γιατί;

Απάντηση:

Πιστεύω ακράδαντα ότι όταν ένα έθνος, πρώτα και κύρια, στηρίζει την ελπίδα και τη σωτηρία του στις δικές του δυνάμεις και είναι πρόθυμο να αγωνιστεί για την κυριαρχία και την ανεξαρτησία του, επιδεικνύοντας δύναμη και ισχύ, τότε φυσικά θα εμφανιστούν στρατηγικοί εταίροι που μπορούν να γίνουν πραγματικοί σύμμαχοι του έθνους μας και όχι απλώς χρηματοδότες.

Μόνο τότε θα εμφανιστούν έθνη των οποίων τα συμφέροντα θα ευθυγραμμίζονται με τα δικά μας με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.

Αυτό είναι κάτι που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε και να κατανοήσουμε πλήρως πριν αρχίσουμε να μιλάμε για το ποιοι είναι φίλοι και ποιοι εχθροί μας.

Πιο συγκεκριμένα, πιστεύω ότι το Ιράν και πολλά ευρωπαϊκά έθνη, όπως για παράδειγμα η Ελλάδα και η Πολωνία, μπορούν να γίνουν μελλοντικοί σύμμαχοι και στρατηγικοί εταίροί μας.

Πιστεύουμε ότι αυτή η μεταπολεμική, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, σιωνιστική παγκόσμια τάξη βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης και ότι αυτό θα δημιουργήσει την ιδανική ευκαιρία για χώρες όπως η Αρμενία να οικοδομήσουν πραγματικές συμμαχίες και ακόμη και έναν μελλοντικό Άριο παγκόσμιο άξονα, τον οποίο θεωρούμε έναν από τους σημαντικούς μακροπρόθεσμους στόχους του κινήματός μας.

14. Ποια είναι η θέση σας σχετικά με τη συνεργασία μεταξύ πατριωτικών και εθνικιστικών οργανώσεων σε ολόκληρη την Ευρώπη;

Απάντηση:

Όπως μόλις είπα, πιστεύω ότι αυτή η παγκόσμια σιωνιστική τάξη αρχίζει να παρουσιάζει ρωγμές, επειδή οικοδομήθηκε πάνω σε ψέματα και αναλήθειες από την αρχή.

Γι’ αυτό δεν υπάρχει καλύτερη στιγμή για τις εθνικιστικές οργανώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη και στον λευκό κόσμο γενικότερα να συνεργαστούν και να δημιουργήσουν δεσμούς, επειδή αυτή είναι η απαραίτητη προεργασία που πρέπει να γίνει εάν θέλουμε να δημιουργήσουμε μια μελλοντική Άρια παγκόσμια τάξη πάνω στις στάχτες αυτής της παρακμάζουσας παγκόσμιας τάξης — μιας παγκόσμιας τάξης που καταρρέει σαν πύργος από τραπουλόχαρτα.

Θεωρώ μεγάλη τιμή το γεγονός ότι η Hosank είναι το μοναδικό αρμενικό εθνικιστικό κίνημα στην Αρμενία που είναι γνωστό και αναγνωρισμένο από ευρωπαϊκά εθνικιστικά κινήματα και το μοναδικό που επιδιώκει να οικοδομήσει ένα τέτοιο δίκτυο, επειδή διαθέτουμε αυτό το μακροπρόθεσμο όραμα και στόχο που δεν έχει κανένα άλλο αρμενικό πολιτικό κίνημα.

15. Πώς απαντάτε στην κριτική που δέχεται ο εθνικισμός από τους πολιτικούς σας αντιπάλους;

Απάντηση:

Δυστυχώς, όσον αφορά την πολιτική τοποθέτηση, οι περισσότεροι άνθρωποι και ιδιαίτερα τα πολιτικά κόμματα στην Αρμενία που ισχυρίζονται ότι είναι πατριωτικά δεν θα αναγνώριζαν τον πραγματικό εθνικισμό ακόμη κι αν τους τον σέρβιραν σε ασημένιο δίσκο, επειδή στην πραγματικότητα είναι απλώς νεομπολσεβίκοι μεταμφιεσμένοι.

Η Γενοκτονία των Αρμενίων, 70 χρόνια σοβιετικής τυραννίας και 35 χρόνια νεομπολσεβικισμού και φιλελεύθερης δημοκρατίας φαίνεται ότι έχουν ξεριζώσει τον πραγματικό εθνικισμό από την Αρμενία.

Γι’ αυτό θεωρώ το έργο μας εξαιρετικά σημαντικό, επειδή φυτεύουμε τους νέους σπόρους ενός πραγματικού αρμενικού εθνικού κινήματος και τους ποτίζουμε καθημερινά με συνεχή και σταθερή δουλειά.

Έχω πλέον συνηθίσει την άχρηστη και αβάσιμη κριτική από αδαείς ανθρώπους που έχουν υποστεί πλύση εγκεφάλου και δεν μπορούν να δουν πέρα από τη μύτη τους, επειδή δεν παίρνω σοβαρά ή προσωπικά όσα λένε.

Αντιλαμβάνομαι ότι η πλειονότητα των ανθρώπων απλώς μιλά και δεν κουνά ούτε το δαχτυλάκι της για να κάνει οτιδήποτε, ιδιαίτερα στη σύγχρονη εποχή της άνεσης, της συμμόρφωσης και του καταναλωτισμού.

Αν υπερασπιζόμαστε κάτι σε αυτή τη ζωή και αγωνιζόμαστε για έναν σκοπό στον οποίο πραγματικά πιστεύουμε, πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που μας μισούν και πάντα θα υπάρχει ένα τμήμα του πληθυσμού που θα μας μισεί ό,τι κι αν κάνουμε.

Απλώς πρέπει να το αποδεχτούμε ως γεγονός της ζωής και να το αγκαλιάσουμε.

Δεν αφήνω τα συναισθήματά μου να μπαίνουν στη μέση, επειδή πρέπει να παραμένουμε απόλυτα συγκεντρωμένοι στην αποστολή μας, εάν θέλουμε να την ολοκληρώσουμε και να βγούμε νικητές απέναντι στους εχθρούς μας.

16. Πώς οραματίζεστε την Αρμενία σε δέκα ή είκοσι χρόνια, εάν εφαρμοζόταν το πολιτικό σας όραμα;

Απάντηση:

Βλέπω ξεκάθαρα το κίνημά μας να έρχεται στην εξουσία στην Αρμενία μέχρι τις αρχές της επόμενης δεκαετίας, επειδή από αυτό εξαρτάται η ίδια η επιβίωση της Αρμενίας.

Εάν μέσα στα επόμενα περίπου πέντε χρόνια δεν σχηματιστεί μια εθνικιστική κυβέρνηση και δεν δημιουργηθεί ένα εθνικό κράτος, τότε όλα θα έχουν χαθεί.

Όμως, όπως συμβαίνει με τα πάντα στη ζωή, ο σωστός χρονισμός είναι καθοριστικός και το κίνημά μας οργανώνεται και προετοιμάζεται για τις μεγάλες κρίσεις που έρχονται, ώστε να μπορέσουμε να αντικαταστήσουμε αυτή τη σάπια νεομπολσεβικική τάξη με μια νέα αρμενική εθνική τάξη.

Πιστεύω ειλικρινά ότι η Θεία Πρόνοια θα μας δώσει μια ιστορική ευκαιρία, μεγαλύτερη από εκείνη που μας δόθηκε το 1991 και το 1918, μέσα από την οποία θα μπορέσουμε να εκπληρώσουμε την εθνική μας αποστολή.

Όταν δημιουργήσουμε ένα τέτοιο εθνικό κράτος, η πρώτη απειλή που θα εξουδετερωθεί θα είναι φυσικά η απειλή του «Δυτικού Αζερμπαϊτζάν», όπως αρέσκεται να λέει ο τύραννος του Μπακού.

Μόλις εξουδετερωθεί αυτή η απειλή με την ανατροπή εκείνου του αντιαρμενικού καθεστώτος στο Μπακού, το Αζερμπαϊτζάν θα διαλυθεί σε κομμάτια.

Έτσι, μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια, βλέπω την Αρμενία ως μια χώρα που θα έχει τελειώσει οριστικά με αυτό το τρομοκρατικό κράτος και θα έχει ενώσει όχι μόνο το Αρτσάχ, αλλά και όλα τα ιστορικά μας εδάφη που βρίσκονται σήμερα υπό αζερική κατοχή, συμπεριλαμβανομένου του Ναχιτσεβάν, σε ένα ενιαίο μεγαλύτερο αρμενικό κράτος.

Στη συνέχεια θα συνεχίσουμε να οικοδομούμε τη χώρα μας και να στρέφουμε το βλέμμα μας προς τη Δυτική Αρμενία, και μέσα σε είκοσι χρόνια βλέπω το μεγαλύτερο μέρος της Δυτικής Αρμενίας να έχει απελευθερωθεί και να έχει ενωθεί ξανά με την Αρμενία.

Αυτό αποτελεί μέρος του δόγματός μας της «Μεγάλης Απελευθέρωσης».

Σε πολλούς Αρμένιους, ιδιαίτερα σήμερα που μεγάλο μέρος του λαού μας είναι πολύ κοντόφθαλμο και έχει γίνει κυνικό, δουλοπρεπές και χωρίς ελπίδα, όλα αυτά μπορεί να ακούγονται σαν φαντασία.

Σε εμένα, όμως, ακούγονται απολύτως λογικά και εφικτά, εάν πραγματικά διαθέτουμε το όραμα, την πίστη, τη θέληση, την εργατικότητα και την επιμονή που απαιτούνται για να τα κάνουμε πραγματικότητα.

Για να επιτελέσουμε μεγάλο έργο, πρέπει να θέτουμε μεγάλους στόχους, να είμαστε διορατικοί και ακούραστοι στη μακροπρόθεσμη υλοποίηση των σχεδίων μας.

Αυτή είναι η νοοτροπία που πρέπει να εμφυσήσουμε στη νέα γενιά των Αρμενίων, εάν πραγματικά θέλουμε να οικοδομήσουμε μια ένδοξη χώρα για τους μελλοντικούς μας απογόνους.

17. Υπάρχουν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες ή δραστηριότητες της Hosank που θεωρείτε ότι αντιπροσωπεύουν καλύτερα το έργο και τις αξίες της οργάνωσης;

Απάντηση:

Η Hosank ιδρύθηκε το 2021 χωρίς χορηγούς, χωρίς βοήθεια και σχεδόν χωρίς καθόλου πόρους, από εμένα — έναν πρώην πανεπιστημιακό διδάσκοντα από την Καλιφόρνια, έναν άγνωστο επαναπατρισμένο και έναν απλό στρατιώτη της πρώτης γραμμής.

Επομένως, αυτά τα πρώτα πέντε χρόνια αποτέλεσαν απλώς την αρχική φάση του κινήματος.

Τη φάση κατά την οποία ουσιαστικά παρουσιάζουμε όχι μόνο στην Αρμενία αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο ποιοι είμαστε, τι εκπροσωπούμε και δείχνουμε σε όλους τη σοβαρότητα και τη σημασία του σκοπού μας.

Μέσα σε αυτό το διάστημα έχτισα τον βασικό πυρήνα των μελών μας, έγραψα το μανιφέστο και το πρόγραμμά μας, δημιούργησα τα μικρά μας μέσα ενημέρωσης, οργάνωσα συναντήσεις και συγκεντρώσεις, δημιούργησα επαφές και διεύρυνα την επιρροή μας όσο καλύτερα μπορούσαμε.

Θεωρώ ότι όλα αυτά είναι σημαντικά όταν κοιτάζουμε τη συνολική εικόνα, γι’ αυτό και μου είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσω κάτι συγκεκριμένο.

Ωστόσο, έχω παρατηρήσει ότι οι μικρές συγκεντρώσεις και οι ομιλίες μας φαίνεται να συγκεντρώνουν τις περισσότερες προβολές και τη μεγαλύτερη υποστήριξη, επειδή τότε προσπαθούμε να παρουσιάσουμε έμπρακτα τις ιδέες του κινήματός μας και όσα εκπροσωπούμε, ώστε ο κόσμος να γνωρίζει ότι δεν είμαστε απλώς μια ομάδα στο διαδίκτυο, αλλά είμαστε ενεργοί και στον πραγματικό κόσμο.

Οπότε, υποθέτω ότι προς το παρόν τέτοιες δραστηριότητες είναι εκείνες που αντιπροσωπεύουν καλύτερα το έργο και τις αξίες της οργάνωσής μας.

18. Ποιο μήνυμα θα θέλατε να στείλετε στους Έλληνες πατριώτες και σε όλους όσοι ενδιαφέρονται να μάθουν περισσότερα για την Αρμενία και τον αρμενικό λαό;

Απάντηση:

Λοιπόν, εάν Έλληνες ή άλλοι Ευρωπαίοι πατριώτες θέλουν να μάθουν περισσότερα για την Αρμενία και τον αρμενικό λαό, υπάρχουν σήμερα πολλά καλά άρθρα και βίντεο στο διαδίκτυο σχετικά με την ιστορία μας.

Όποιος όμως θέλει να μάθει τι συμβαίνει σήμερα στην Αρμενία και να κατανοήσει την πολιτική που βρίσκεται πίσω από όλα αυτά, τότε θα του έλεγα να ακολουθεί τις αναρτήσεις του κινήματός μας στην ιστοσελίδα μας και στους διάφορους λογαριασμούς μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Και αυτό επειδή πιστεύω ότι κανείς άλλος δεν λέει καλύτερα από εμάς την αλήθεια για όσα συμβαίνουν στην Αρμενία και εναντίον της Αρμενίας.

Αναλύουμε τα πάντα μέσα από τα μάτια ενός Αρμένιου εθνικιστή και καταλήγουμε στα δικά μας λογικά και τεκμηριωμένα συμπεράσματα για τα σημαντικότερα ζητήματα.

Η Hosank δεν είναι απλώς ένα αρμενικό εθνικιστικό πολιτικό κίνημα.

Είναι η φωνή του αρμενικού εθνικισμού στον 21ο αιώνα και η ίδια η ενσάρκωση του αρμενικού εθνικισμού.

19. Μετά τις Γενοκτονίες των Αρμενίων και των Ασσυρίων, η Ελλάδα υποδέχθηκε χιλιάδες πρόσφυγες, οι οποίοι εντάχθηκαν με επιτυχία στην ελληνική κοινωνία και δημιούργησαν μια ακμάζουσα αρμενική κοινότητα. Πόσο σημαντική θεωρείτε αυτή την ιστορική αλληλεγγύη μεταξύ Ελλήνων και Αρμενίων και τι σημαίνει σήμερα;

Απάντηση:

Πιθανότατα δεν υπάρχει άλλος λαός με τον οποίο να αισθανόμαστε στενότερο αδελφικό δεσμό από ό,τι με τους Έλληνες, επειδή μοιραζόμαστε παρόμοιες αξίες και οι πολιτισμοί μας είναι εντυπωσιακά παρόμοιοι, παρά τις μικρές διαφορές.

Μοιραζόμαστε επίσης τους ίδιους εχθρούς και πιστεύω ότι έχουμε το ίδιο όραμα για το είδος του κόσμου που θέλουμε να δούμε.

Γι’ αυτό θεωρώ ότι η νέα μας σύνδεση και η πολιτική μας συμμαχία αποτελούν την αρχή ακόμη μεγαλύτερων πραγμάτων που πρόκειται να έρθουν.

20. Η Ελλάδα και η Αρμενία διατηρούν παραδοσιακά στενούς δεσμούς και συνεργασία στους πολιτικούς, στρατιωτικούς και πολιτιστικούς τομείς. Πώς αξιολογείτε τη σημερινή κατάσταση των ελληνοαρμενικών σχέσεων και σε ποιους τομείς πιστεύετε ότι θα μπορούσε να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο η συνεργασία στο μέλλον;

Απάντηση:

Βλέπουμε ότι υπάρχει πολύ μεγάλο ανεκμετάλλευτο δυναμικό στη συμμαχία μεταξύ των δύο λαών μας, και πιστεύω ότι κινήματα όπως το δικό μας βρίσκονται εδώ για να το αλλάξουν αυτό.

Θα δημιουργήσουμε ένα νέο κεφάλαιο στις ελληνοαρμενικές σχέσεις, ένα κεφάλαιο στο οποίο η μελλοντική συνεργασία και συμμαχία μας θα ανοίξει τον δρόμο ώστε και τα δύο έθνη μας να πραγματοποιήσουν τα πανάρχαια εθνικά τους όνειρα.

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ / ERNST JUNGER

"Ο Άλλος "

Gewissen, 31 Αυγούστου 1925

«Οι στρατιώτες της πρώτης γραμμής αντιπροσωπεύουν τα πιο πολύτιμα και αξιοτίμητα στοιχεία του λαού» τέτοιες φράσεις εκστομίζονταν συχνά και σοβαρά, όταν ο λαός δεν εκπροσωπούταν από ρήτορες, αλλά από πραγματικούς, ζωντανούς ανθρώπους με τα όπλα στα χέρια. Τότε, το να είσαι εκπρόσωπος του λαού ήταν ζήτημα τιμής και όχι απλώς κάτι επωφελές για τον εαυτό σου. Αλλά εκείνοι που σε εκείνο το σημείο εκπλήρωσαν έντιμα το καθήκον τους, σήμερα θεωρούνται είτε θύματα απάτης είτε εντελώς ηλίθιοι και αυτό είναι πολύ μέσα στο πνεύμα της λεγόμενης επανάστασης.

Στην πραγματικότητα δεν υπήρχε τίποτα εκπληκτικό αν ένας άνθρωπος, που αναγκάστηκε για 4 χρόνια να στερηθεί όλες τις απολαύσεις της ζωής για χάρη αξιών που ξεπερνούν τη μοίρα οποιουδήποτε μεμονωμένου ατόμου, τραβούσε τα μαλλιά του σε απόγνωση στη θέα αυτού του αχαλίνωτου, ξεδιάντροπου και εγωιστικού ατομικισμού. Εκείνοι που είδαν με τα ίδια τους τα μάτια την πείνα και τη δειλία που, υπό το πρόσχημα της επανάστασης, προσπάθησε να δώσει στον εαυτό της μια ιδεαλιστική λάμψη, που είδαν τις μάζες των φοιτητών της κατώτατης υποστάθμης να φωνάζουν μεγαλεπήβολα συνθήματα καθώς έσπευδαν να καταλάβουν κάθε κενή θέση και ζούσαν μέσα στις ανέσεις μέχρι να σπαταλήσουν και την τελευταία τους δεκάρα, όσοι τα είδαν όλα αυτά έπρεπε να πειστούν για την ανάγκη των πιο αυστηρών, ανελέητων και δικτατορικών μέσων. Ακόμη και αν αυτό το συναίσθημα εκδηλωνόταν ως αντίδραση, πράγμα που δεν συμβαίνει καθόλου στην περίπτωση της νεολαίας μας, αυτή η αντίδραση, συσχετιζόμενη με την εξαιρετικά ανεπτυγμένη κατάσταση της κοινωνίας, θα ήταν εντούτοις αναμφισβήτητα ανώτερη από την αντίδραση που σχετίζεται με τις ζωώδεις απολαύσεις της λαιμαργίας, της οκνηρίας και της απόλυτης ανευθυνότητας. Τον Νοέμβριο του 1918 η κυβέρνηση ήταν σαν το πλήρωμα ενός πλοίου που, στη θέα της επερχόμενης τραγωδίας, άρχισε να ανοίγει βαρέλια ρούμι, για να φάει, να πιει και να διασκεδάσει, ξεχνώντας τη ντροπή και την ευθύνη. 

Οι λογοτεχνικοί κύκλοι δεν απομακρύνθηκαν πολύ, καθώς προσπάθησαν να παρουσιάσουν αναδρομικά αυτό το γλέντι ως ηρωισμό. Η νερωμένη σάλτσα του πασιφισμού και του διεθνισμού ταιριάζει πολύ με ένα πιάτο που του λείπει το κρέας και το ψάρι, ένα ξερό ραγού φτιαγμένο με τα απομεινάρια της Γαλλικής Επανάστασης που θα έκανε ακόμα και τις μάζες να ξεράσουν.

Κάποιοι αναρωτιούνται, γιατί αυτή η επανάσταση δεν προσέλκυσε με το μέρος της τους νεαρούς εθνικούς ηγέτες, δηλαδή πρώτα απ' όλα το σώμα των αξιωματικών, που θα μπορούσαν να είχαν πραγματοποιήσει τις ιδέες τους με την ένοπλη δύναμη, όπως συνέβη στο Παρίσι το 1789 και στη Ρωσία του Λένιν. Η απάντηση είναι απλή. Δεν υπήρχαν ιδέες, και χωρίς αυτές είναι πιο δύσκολο να συγκεντρώσεις ανθρώπους (τουλάχιστον τους πολύτιμους ανθρώπους) απ' ό,τι χωρίς χρήματα. Υπήρχαν άνθρωποι, φυσικά, ακόμη και με έντονο επαναστατικό χαρακτήρα. Αλλά είχαν πάει εκεί, όπου πηγαίνει κανείς για να θυσιαστεί, είχαν πάει στα Φράικορπς (freikorps), που συνέχιζαν τον αγώνα στα ανατολικά σύνορα. Εκεί εκπλήρωσαν το έργο τους, αλλά είναι δύσκολο να κρίνουμε τη σημασία του αυτή τη στιγμή. Κάποιοι έτριβαν τα χέρια τους, χαρούμενοι που μπορούσαν να τους ξεφορτωθούν, καθώς ερχόμενοι στην εξουσία δεν ήθελαν την ανάπτυξη μιας επαναστατικής κατάστασης, αλλά ειρήνη και ησυχία. Ικανοποιούνταν με φράσεις όπως «η επανάσταση προελαύνει», καθώς ήταν αρκετές για να κρατούν την εξαντλημένη αστική τάξη σε εγρήγορση. Πιθανώς το μόνο άτομο που σκέφτηκε πώς να δώσει ενέργεια στο κίνημα ήταν ο Νόσκε αλλά υπήρχε ανάγκη για έναν αποφασιστικό άνθρωπο σαν τον Τρότσκι, ενώ ο Νόσκε απέφευγε να λερώσει τα χέρια του και προσπαθούσε να καθίσει σε δύο καρέκλες ταυτόχρονα: για τους εργάτες ήταν ένας υποκινητής, για τους αξιωματικούς απλώς ο γραμματέας του κόμματος. 

Το έργο του δεν πέρασε τη δοκιμασία ισχύος με τη μορφή του Πραξικοπήματος του Καπ (Kapp Putsch). Ο Κόκκινος Στρατός, από την άλλη πλευρά, δεν παρουσίαζε καμία απειλή λόγω της έλλειψης επαγγελματιών. Όσο ο κομμουνισμός εργάζεται μόνο με τις προλεταριακές μάζες που καθοδηγούνται από ένα λεπτό στρώμα διανοουμένων, θα αναγκάζεται να υποχωρεί όταν αντιμετωπίζει κινήματα που καθοδηγούνται από έναν γεννημένο ηγέτη ή αξιωματικό. Τότε θα είχε μια ευκαιρία, βασιζόμενος στη Ρωσία και κηρύσσοντας τον πόλεμο στη Γαλλία, να προσελκύσει στο στρατόπεδό του ένα μεγάλο μέρος των εθνικών στοιχείων, επειδή το ζήτημα της ιδιοκτησίας δεν είναι η πιο θεμελιώδης αρχή που μας χωρίζει από τους κομμουνιστές. Φυσικά, ο κομμουνισμός ως μαχητικό κίνημα είναι πιο κοντά σε εμάς από τη δημοκρατία, και η ισορροπία δυνάμεων θα πρέπει να αποκατασταθεί κάποια στιγμή – με ειρηνικά ή βίαια μέσα. Αλλά πρέπει να επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά: εκείνη τη στιγμή οι άνθρωποι δεν ήθελαν αγώνα, δεν ήθελαν να πάρουν όπλα, να χύσουν αίμα, ήθελαν ειρήνη. Ο Γερμανός κομμουνιστής δεν μπορεί να συγκριθεί με τον Ρώσο ομόλογό του. Ο Ρώσος κομμουνιστής είχε μια ιδέα και εργάστηκε για να την εκπληρώσει με κάθε απαραίτητο μέσο. Ηγήθηκε ενός αγώνα τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στα σύνορά της. Έγραψε ιστορία. Εμείς είχαμε μόνο έναν διαγωνισμό ρητορικής. Στη Ρωσία, για χάρη των στόχων τους, οι οποίοι φυσικά μπορούν να γίνουν δεκτοί ή να απορριφθούν, ολόκληρα τμήματα του πληθυσμού εξοντώθηκαν, και οι στρατοί υπό τη διοίκηση τσαρικών αξιωματικών εισέβαλαν στην Πολωνία. Εμείς, από την άλλη πλευρά, ανάμεσα σε όλους τους λόγους των καφενείων και τις άθλιες, ανόητες πράξεις, ήμασταν αντιμέτωποι με τη δική μας εσωτερική αδυναμία. Μας έλειπαν η φυλή, οι μάρτυρες, η δραματική εξέλιξη των γεγονότων, αυτή η πειστική λογική που είναι παρούσα στην αμείλικτη προέλαση μιας μεγάλης ιδέας· με άλλα λόγια, μας έλειπε η ίδια η επανάσταση. Δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι η αστραπιαία εξέλιξη των γεγονότων που δεν λαμβάνουν υπόψη την ατομική ζωή, θα μας είχε ωθήσει μακρύτερα από τις συνεχείς αλλαγές επιδέσμων πάνω από σαπισμένες πληγές από τα μέλη του κοινοβουλίου. Ο ρωσικός κομμουνισμός έχει εθνικό χαρακτήρα. Ο διεθνισμός απλώς χρησιμεύει ως δικαιολογία για την πραγματοποίηση των επεκτατικών του επιθυμιών αν οι δικοί μας κομμουνιστές είχαν την αυτοπεποίθηση να ανακοινώσουν ότι το κέντρο αυτής της ναπολεόντειας διεθνούς θα ήταν το Βερολίνο, αντί για τη Μόσχα, τότε οι υποστηρικτές θα είχαν συρρεύσει σε αυτούς.

Ανεξάρτητα από αυτό, η λεγόμενη επανάσταση απέτυχε να προσελκύσει στρατιώτες της πρώτης γραμμής στις τάξεις της, και αυτό είναι συμβολικό. Δεν πρέπει να καταλαβαίνει κανείς τον στρατιώτη της πρώτης γραμμής ως κάποιον που πέρασε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα στην πρώτη γραμμή υπήρχαν πολλοί από αυτούς που αναγκάστηκαν να βρίσκονται εκεί στρατιώτης της πρώτης γραμμής είναι κάποιος που συνειδητά πολεμά και πεθαίνει για την ιδέα αλλά επειδή αυτοί οι ίδιοι οι άνδρες, στο μέτρο που η υγεία και η εμπειρία τους το επέτρεπαν, με σιδερένια αναγκαιότητα κατέληξαν στα πιο επικίνδυνα μέρη, ήταν ακριβώς αυτοί που έγιναν το πρόσωπο του στρατιώτη της πρώτης γραμμής. Και εκείνο το τμήμα της σύγχρονης νεολαίας που ταιριάζει επίσης σε αυτό το προφίλ, ενώνεται οργανικά με την αδελφότητα των έμπειρων στρατιωτών. Αδυνατώντας να προσελκύσει αυτούς τους άνδρες στις τάξεις της, η επανάσταση είχε έτσι απορρίψει τα ίδια τα σύμβολα του ανδρισμού, της τιμής, της γενναιότητας σύμβολα που πάντα είχαν και πάντα θα οδηγούν στη νίκη. 

Ως αποτέλεσμα, στάθηκε σε αντίθεση με αυτούς τους κύκλους, πράγμα που δεν υπόσχεται τίποτα καλό για αυτήν. Αν ήταν σε θέση να προωθήσει πραγματικά μεγάλες, ανιδιοτελείς ιδέες, βασισμένες όχι στα ένστικτα, αλλά υποφερμένες και γεννημένες στα βάθη της ψυχής, τότε οι καλύτεροι από αυτούς τους άνδρες θα είχαν πηδήξει οικειοθελώς στην αγκαλιά της. Στο τέλος του πολέμου ήταν υπερβολικά καταπονημένοι από ένα ασήκωτο βάρος και ξαφνικά ένιωσαν πλήρες πνευματικό κενό. Αλλά ένα μόνο γεγονός άξιο θυσίας θα ήταν αρκετό για να προσφέρουν με χαρά τη βοήθειά τους. Αλλά σε αυτό το παζάρι, σε αυτό το ξεπούλημα των πάντων, δεν υπήρχε ανάγκη για ανθρώπους με ισχυρό χαρακτήρα. Στο τέλος, η δύναμη που πολέμησε γενναία στα σύνορα του Ράιχ διαλύθηκε σε πολλά κομμάτια, όπως ήταν δυνατό μόνο στη Γερμανία. Και ακόμη και αν μετά υπήρξαν διαμαρτυρίες και μερικές φορές ακόμη και αιματοχυσία, ο χρόνος για την επίλυση του ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο δεν είχε έρθει ακόμη. Μια μέρα θα ανεγερθεί ένα μνημείο για αυτούς τους ανθρώπους, κάτι που δεν μπορεί κανείς ούτε καν να ονειρευτεί σήμερα.

Η εσωτερική μοναξιά του στρατιώτη της πρώτης γραμμής δεν μπορεί να εξηγηθεί από το ότι ξαφνικά βρέθηκε περικυκλωμένος από εχθρικές μάζες (είναι συνηθισμένος σε αυτό!), αλλά μάλλον από το πώς είχε γίνει ξαφνικά μάρτυρας της εξαφάνισης του κόσμου των μορφών. Χωρίς τάξη σε αυτόν τον κόσμο, η εκπλήρωση του καθήκοντος ήταν αδιανόητη, και έτσι έλιωσε μπροστά στα ίδια τους τα μάτια σαν να ήταν όνειρο ή ομίχλη. Είναι ακριβώς για αυτόν τον λόγο που ένας πραγματικός στρατιώτης της πρώτης γραμμής δεν θα είναι ποτέ αντιδραστικός, γιατί δεν προδόθηκε απλώς, εγκαταλείφθηκε. Πού ήταν όλοι οι κάτοχοι τίτλων και θέσεων, τι έκαναν εκείνες τις ώρες που αποφασιζόταν η μοίρα του όλου; Μήπως είδαν συντριπτικές εχθρικές δυνάμεις; Πολύ καλά, αλλά γιατί δεν τις πολέμησαν τότε; Γιατί είναι ακόμα ζωντανοί; Πού ήταν εκείνο το Ράιχσταγκ που σε όλες τις άλλες περιπτώσεις θεωρούσε καθήκον του να χώνει τη μύτη του στα πάντα; Αυτό είναι ακριβώς που ο τελευταίος και άγνωστος στρατιώτης, ο οποίος ανά πάσα στιγμή ήταν έτοιμος να βγει από το καταφύγιό του και να θυσιαστεί, δεν μπορούσε να καταλάβει. Αντί να αντιμετωπίσουν τις μεγάλες πύλες πλήρως οπλισμένοι, έστω και ένας προς ένας, οι ίδιοι οι άνθρωποι που άξιζαν περισσότερο γλίστρησαν μέσα από κρυφά περάσματα. Ίσως η «ιστορική στιγμή» το απαιτούσε αυτό από αυτούς, αλλά η ιστορική στιγμή δεν είναι ίση με δεκαετίες ή αιώνες. Καλύτερα να είχαν μείνει στα ηρωικά κρησφύγετά τους, ονειρευόμενοι εποχές που πέρασαν προ πολλού! Αλλά έπρεπε απλώς να βγουν έξω μόλις περνούσε η καταιγίδα, να σηκωθούν σαν σμήνος νυχτερίδων που φωλιάζουν σε παλιά ερείπια! Και έτσι, παράλληλα με την περιφρόνηση για τη λεγόμενη επανάσταση, οι ψυχές των στρατιωτών της πρώτης γραμμής κουβαλούσαν επίσης μια βαριά μνήμη εκείνων των επαίσχυντων ημερών του άδοξου θανάτου της παλιάς μορφής, που είχε απορρίψει τον εαυτό της και έτσι δεν θα ζούσε ποτέ ξανά.

Αλλά στο τέλος, η μορφή δεν είναι το πνεύμα, αν και ένιωθαν στενά συνδεδεμένοι. Πολύς χρόνος πέρασε μέχρι ο στρατιώτης της πρώτης γραμμής να το συνειδητοποιήσει αυτό. Υπάρχουν ευγενή σύμβολα και σημάδια και όταν πέφτουν σε ερείπια, όποιος αισθάνεται μια σύνδεση με το έδαφος αισθάνεται επίσης την καρδιά του να ματώνει. Αλλά τα σημάδια και τα σύμβολα, κενά από πνεύμα και ζωή, είναι νεκρά όπως τα ερείπια του παρελθόντος. Είναι σαν εκθέματα πίσω από το γυαλί των μουσείων και απαιτούν σεβασμό που δεν έχει καμία σχέση ούτε με το παρόν ούτε με το μέλλον αλλά δεν μπορούμε να επιβαρύνουμε τους εαυτούς μας με σαρκοφάγους, αυτό που ζει απαιτεί τη δύναμή μας!

Ο στρατιώτης της πρώτης γραμμής δεν κρύβεται περιμένοντας στις ρωγμές. Συνέχισε να πολεμά στα σύνορα ακόμα και μετά την καταστροφή, αν και στο εσωτερικό της χώρας το όνομά του ποδοπατήθηκε στη λάσπη. Έδωσε εντολή σε μεγάλες πόλεις που επέτρεψαν στους αδύναμους νεόπλουτους, οι οποίοι σχεδόν καταπόθηκαν από το ίδιο το κύμα που τους σήκωσε, να πάρουν ήσυχα την κατοχή του παλιού πλούτου και να τον ξοδέψουν.

Το μεγάλο ερώτημα είναι αν θα ήταν καλύτερα ο στρατιώτης της πρώτης γραμμής να είχε σταθεί στο περιθώριο και να είχε δει πώς οι κομμουνιστές δίνουν στους «εκπροσώπους του λαού»³ αυτό που τους αξίζει, και να είχε μπει στη μάχη μόνο όταν η πλήρης αχρηστία αυτών των ανθρώπων με τους ασήμαντους πόρους τους γινόταν εμφανής. Μεγάλο ερώτημα, ήταν σωστό να αποδεχτεί τον ρόλο τον οποίο αυτοί οι τύποι είχαν αναθέσει στα απομεινάρια του παλιού στρατού και στους νεοσύστατους στρατιωτικούς σχηματισμούς; Σε στιγμές κινδύνου τους χρησιμοποιούσαν σαν κάποιο μαγικό φετίχ, σαν ένα αλεξικέραυνο τσέπης απέναντι στις μαινόμενες μάζες, ενώ οι ίδιοι κάθονταν σε άνετα σπίτια και έκαναν συμφωνίες με καπιταλιστές του χειρότερου είδους. Ποιος εκείνη την εποχή δεν είχε την επιθυμία να αρπάξει ένα ρόπαλο, εκτός από εκείνους με αίμα ψαριού στις φλέβες τους;! Εμείς οι ίδιοι στερήσαμε από τους εαυτούς μας την ευχαρίστηση να δούμε πώς οι εργάτες θα είχαν περάσει το δικό τους με ανθρώπους σαν τον Σάιντεμαν. Ήταν εντελώς διαφορετικά στην Ιταλία, οι φασίστες περίμεναν ήρεμα μέχρι το κάρο να κολλήσει εντελώς στη λάσπη. Έβαλαν τέλος στο επαίσχυντο θέαμα μόνο σε εκείνο το σημείο, όταν και ο τελευταίος ήταν σίγουρος ότι δεν μπορεί να συνεχιστεί έτσι.

Αλλά εμείς δεν είχαμε ανθρώπους σαν τον Μουσολίνι. Είχαμε τη δύναμη, αλλά είτε έμεινε αχρησιμοποίητη είτε σπαταλήθηκε άσκοπα, διαλυμένη σε ένα πλήθος φραξιών. Δεν έχουμε καν ένα κόμμα στρατιωτών της πρώτης γραμμής· υπάρχει μια κυρίαρχη άποψη παντού ότι δεν μπορείς να κάνεις πολιτική μαζί τους, ότι πρέπει να περιορίζονται αποκλειστικά στη «διατήρηση της μνήμης» με το να συγκεντρώνονται για γιορτές και φιλικές οινοποσίες. Ίσως δεν είναι σωστό για τον στρατό, για τη Ράιχσβερ να ασκεί πολιτική, αλλά ο παλιός στρατιώτης, ο οποίος επάξια εκπροσώπησε τον λαό του στις πιο δύσκολες στιγμές, όχι μόνο έχει το αναπαλλοτρίωτο δικαίωμα, αλλά πρέπει απλώς να απαιτήσει πολιτικό έλεγχο. Συνθήματα όπως «ειρήνη και τάξη» θα μπορούσαν να είχαν τη θέση τους μετά το 1806, αλλά σήμερα έχουμε κάθε δικαίωμα να είμαστε οτιδήποτε άλλο εκτός από ήρεμοι!

Η αγχόνη κλαίει από καιρό για τους ψευδο-επαναστάτες! Η λασπορροή πέρασε, η ώρα ήρθε για την πραγματική επανάσταση!

Αρμένιοι Εθνικιστές για την Κύπρο

 Αυτό απευθύνεται επίσης στους Έλληνες αδελφούς και αδελφές μας.

Γνωρίζουμε πλήρως ότι αυτή η διεφθαρμένη παγκόσμια τάξη πραγμάτων των Εβραίων, η οποία θεμελιώθηκε πάνω στο ψεύδος και εγκαθιδρύθηκε μετά το καταστροφικό τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, είναι καταδικασμένη να αυτοκαταστραφεί και ότι θα είμαστε υποχρεωμένοι να οικοδομήσουμε μια εντελώς νέα Άρια παγκόσμια τάξη πραγμάτων πάνω στα ερείπιά της.

Γι’ αυτό, για εμάς τους Αρμένιους εθνικιστές, είναι εξαιρετικά σημαντικό στις μέρες μας να δημιουργήσουμε δεσμούς και να συνάψουμε συμμαχίες με τους εθνικιστές άλλων Άριων εθνών που αγωνίζονται για τις ίδιες ιδέες και τους ίδιους στόχους. Και θεωρούμε τους Έλληνες ως έναν από τους σημαντικότερους συμμάχους μας σε αυτόν τον μοιραίο αγώνα. Από αυτή κιόλας τη στιγμή, μέσα από μικρά βήματα, θέτουμε τα θεμέλια για τη μελλοντική παγκόσμια τάξη πραγμάτων η οποία, είμαστε βέβαιοι, θα είναι δική μας.

Στόχος του εθνικιστικού πολιτικού μας κινήματος είναι να αποτελέσει το μέσο μέσω του οποίου θα δημιουργηθεί ο μελλοντικός παγκόσμιος Άριος άξονας, με επίκεντρο μια μελλοντική ανεξάρτητη, ενωμένη και Μεγάλη Αρμενία, η οποία θα προκύψει μέσα από τον εθνικό πολιτικό μας αγώνα.

Με λίγα λόγια, η Τσεγκακρόν Αρμενία, με τις ρίζες της στα Αρμενικά Υψίπεδα, θα είναι ο δεσμός που θα ενώσει ολόκληρο τον Άριο κόσμο.

Αυτή είναι η αποστολή μας. Αυτό είναι το όραμά μας. Αυτή είναι η μοίρα μας. Και, με την ευλογία των Ανώτερων Δυνάμεων, θα το πραγματοποιήσουμε την κατάλληλη στιγμή στην ιστορία.

Ένα Έθνος, Ένα Κράτος, Μία Βούληση.

Սա էլ մեր հույն եղբայրների ու քույրերի համար։

Մենք քաջ գիտակցում ենք, որ այս՝ կեղծիքների վրա հիմնված ու փտած ջհուդական աշխարհակարգը, որը ստեղծվել է Երկրորդ աշխարհամարտի կործանարար ավարտից հետո, գնալու է ինքնակործանման, և մենք պարտավոր ենք լինելու դրա մոխիրների վրա կառուցել լիովին նոր արիական աշխարհակարգ։

Այդ է պատճառը, որ մեզ՝ հայ ազգայնականներիս համար չափազանց կարևոր է այս օրերին կապեր հաստատել ու դաշինքներ ստեղծել այլ արիական ազգերի ազգայնականների հետ, որոնք պայքարում են նույն գաղափարների ու նպատակների համար։ Եվ մենք համարում ենք, որ այս ճակատագրական պայքարում հույները մեր կարևորագույն դաշնակիցներից մեկն են։ Մենք հիմիկվանից փոքր քայլերով հողն ենք նախապատրաստում ապագա աշխարհակարգի համար, որը, վստահ ենք, մերն է լինելու։

Մեր ազգայնական քաղաքական շարժման նպատակն է դառնալ այն միջոցը, որի շնորհիվ ստեղծվելու է ապագայի համաշխարհային արիական առանցքը, որի կիզակետն է լինելու մեր ազգային քաղաքական պայքարից ծնված ապագա անկախ, միացյալ ու հզոր Հայաստանը։

Կարճ ասած՝ Հայկական լեռնաշխարհում գտնվող Ցեղակրոն Հայաստանը լինելու է այն շաղախը, որը համախմբելու է ողջ արիական աշխարհը։

Սա է մեր առաքելությունը, մեր տեսլականը, մեր ճակատագիրը, որը, Վերին ուժերի օրհնությամբ, մենք պատմական ճիշտ ժամանակին կյանքի ենք կոչելու։

Մեկ Ազգ, Մեկ Պետություն, Մեկ Կամք

Փա՛ռք Հայքին ու Հաղթանակին

🔗 Հետևե՛ք՝ t.me/hosank

🌐 hosank.net

📩 @HosankContact

----------------------

This one is also for our Greek brothers and sisters.

We are fully aware that this corrupt Jew world order, founded on falsehoods and established after the devastating conclusion of the Second World War, is destined for self-destruction, and that we will be obliged to build an entirely new Aryan world order upon its ashes.

That is why, for us Armenian nationalists, it is of the utmost importance in these days to establish ties and forge alliances with the nationalists of other Aryan nations who are fighting for the same ideas and goals. And we consider the Greeks to be among our most important allies in this fateful struggle. From this very moment, through small steps, we are laying the groundwork for the future world order which, we are confident, will be ours.

The goal of our nationalist political movement is to become the means through which the future global Aryan axis will be created, with its focal point being a future independent, united, and Greater Armenia born out of our national political struggle.

In short, Tseghakron Armenia, rooted in the Armenian Highlands, will be the bond that unites the entire Aryan world.

This is our mission. This is our vision. This is our destiny. And, with the blessing of the Higher Powers, we will bring it to fruition at the right moment in history.

One Nation, One State, One Will

Hail Armenia and Victory!

🔗 Follow us: t.me/hosank

🌐 www.hosank.net

Συνέντευξη των White Front Poland / Nikol Frau

Θα μπορούσες να συστηθείς και να μας εξηγήσεις ποιος είναι ο ρόλος σου μέσα στη White Front Poland;

Γεια σου. Θα σε πείραζε να χρησιμοποιήσω ένα ψευδώνυμο; Είμαστε περισσότερο μια underground ομάδα και όχι κάποια επίσημη οργάνωση με ονόματα και πρόσωπα που εμφανίζονται δημόσια, οπότε θα προτιμούσα να παραμείνω σε έναν βαθμό ανώνυμος για το ευρύ κοινό, για ευνόητους λόγους, λόγω διώξεων αλλά και γενικότερα για λόγους ασφαλείας.

Το ψευδώνυμό μου είναι Werwolf.

Πότε και γιατί δημιουργήθηκε η White Front Poland;

Η WFP δημιουργήθηκε πριν από αρκετά χρόνια. Είναι μια ομάδα που προέκυψε μέσα από τη συνεργασία ανθρώπων, κυρίως από τη δυτική Πολωνία, οι οποίοι ήδη γνωρίζονταν μεταξύ τους. Κάποιοι από αυτούς είχαν ήδη πολλά χρόνια δράσης σε άλλες ομάδες ή οργανώσεις ή δραστηριοποιούνταν μόνοι τους.

Η WFP ουσιαστικά έφερε αυτούς τους ανθρώπους κοντά.

Ποιοι είναι σήμερα οι βασικοί στόχοι της οργάνωσής σας;

Οι βασικοί μας στόχοι είναι πάνω απ’ όλα:

- Η καθημερινή δράση στους δρόμους, μέσα από συνθήματα και ακτιβισμό, γιατί εκεί συμβαίνουν όλα, εκεί βρίσκεται η πραγματική ζωή.

- Η καταπολέμηση της αριστερής προπαγάνδας και η απομάκρυνσή της από τον δημόσιο χώρο, ώστε να μη διαφθείρει τη νεολαία και την κοινωνία.

- Η προώθηση του φυλετικού διαχωρισμού, που θεωρούμε πολύ σημαντικό στον σημερινό κόσμο.

- Η καταπολέμηση όσων θεωρούμε παθολογικές τάσεις του σύγχρονου κόσμου, όπως τα LGBT, ο φεμινισμός, η πολυπολιτισμικότητα, ο καταναλωτισμός και ο φιλελευθερισμός.

- Η βοήθεια και η προστασία των συμπατριωτών μας όταν χρειάζεται.

- Η συγκέντρωση και η ένωση όσο το δυνατόν περισσότερων ανθρώπων που σκέφτονται όπως εμείς.

Η ενότητα είναι δύναμη!

Πώς θα περιέγραφες την πολιτική σου ιδεολογία σε κάποιον που δεν έχει ακούσει ποτέ για το κίνημά σας;

Η ιδεολογία μου είναι ο Εθνικοσοσιαλισμός, ο εθνικισμός και ο φυλετικός διαχωρισμός. Δεν ταυτιζόμαστε με κανένα κόμμα του σημερινού διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος. Οι ηγέτες μας έχουν πεθάνει εδώ και πολλά χρόνια. Αγωνιζόμαστε γιατί ο αγώνας είναι η ζωή μας.

Ποια προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η Πολωνία ανησυχούν περισσότερο τα μέλη σας;

Το βασικό πρόβλημα, φυσικά, είναι, όπως και σε άλλες χώρες, η πολυπολιτισμικότητα.

Επίσης μας ανησυχεί όταν, σε ορισμένες κοινωνίες και κυρίως στις μεγάλες πόλεις, πράγματα που εμείς δεν θεωρούμε και δεν θα έπρεπε να θεωρούνται φυσιολογικά, όπως μια σχέση μεταξύ δύο ανδρών ή δύο γυναικών, αρχίζουν να γίνονται αποδεκτά και να παρουσιάζονται ως κανονικότητα. Πιστεύουμε ότι αυτό πρέπει να αντιμετωπίζεται αποφασιστικά, με κάθε δυνατό τρόπο. Όχι πάντα με σωματική βία, αλλά και με λόγια και με την κοινή λογική.

Ένα ακόμη πρόβλημα είναι η αδιαφορία της κοινωνίας και η παρακμή των πραγματικών αξιών, που έχουν αντικατασταθεί από ψευδοαξίες όπως η μόδα, τα πάρτι, τα ναρκωτικά, τα ακριβά ρούχα και αυτοκίνητα, τα likes στα social media και το περιστασιακό σεξ.

Πώς βλέπεις το μέλλον της Πολωνίας μέσα στην Ευρώπη;

Η Πολωνία έχει την «τύχη» να μην έχει ακόμη επηρεαστεί και καταστραφεί από την αριστερά και την πολυπολιτισμικότητα στον ίδιο βαθμό με την «προοδευτική Δύση». Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει μεγάλη πίεση προς αυτή την κατεύθυνση.

Πιστεύω ότι η Πολωνία έχει ακόμη την ευκαιρία να αντισταθεί και να διατηρήσει την κανονικότητά της, αλλά ο κόσμος πρέπει να ενωθεί και να δείξει ξεκάθαρα ότι δεν θέλει αυτή την πορεία. Φυσικά, θεωρώ ότι πρέπει να αλλάξει ολόκληρη η κυβέρνηση.

Ποια είναι η άποψή σου για τη διατήρηση της πολωνικής εθνικής ταυτότητας, της ιστορίας και της πολιτιστικής κληρονομιάς;

Ναι, αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό ζήτημα.

Η διατήρηση της ταυτότητάς μας και της φυλής μας αποτελεί, για εμάς, βασική προϋπόθεση για την επιβίωση και τη συνέχιση της ύπαρξης του πολωνικού έθνους.

Πώς απαντάτε σε ανθρώπους που διαφωνούν έντονα με το κίνημά σας ή ασκούν κριτική στην ιδεολογία σας;

Λοιπόν!εξαρτάται για τι είδους διαφωνία μιλάμε. Χαχα.

Αν κάποιος έχει λίγο διαφορετικές απόψεις σε ορισμένα θέματα, αλλά είναι ένας αξιοπρεπής άνθρωπος με τον οποίο αξίζει να συζητήσεις, τότε φυσικά μπορεί να περιμένει από εμάς μια πολιτισμένη συζήτηση.

Αν όμως έχουμε να κάνουμε με κάποιον αριστερό ηλίθιο που του έχουν γεμίσει το μυαλό με ανοησίες, τότε μια τέτοια «συζήτηση» συνήθως δεν τελειώνει καλά γι’ αυτόν.

Τι ρόλο παίζουν οι νέοι στην οργάνωσή σας;

Έχουμε πολλούς νέους ανθρώπους. Αρκετοί νέοι ενδιαφέρονται εδώ και κάποιο διάστημα για τη WFP και αυτό είναι καλό, γιατί ξέρουμε ότι η βάση κάθε κινήματος, κάθε ομάδας και κάθε οργάνωσης είναι οι ΝΕΟΙ, οι οποίοι θα συνεχίσουν αυτή τη δουλειά όταν εμείς δεν θα είμαστε πλέον εδώ.

Ενθαρρύνουμε τους νέους να συμμετέχουν και τους δίνουμε υλικό, όπως αυτοκόλλητα, μπογιές και αφίσες, πολλές φορές δωρεάν, επειδή γνωρίζουμε ότι κάποιοι από αυτούς είναι ακόμη μαθητές και δεν έχουν δικό τους εισόδημα.

Προσπαθούμε να στηρίζουμε τους νέους ανθρώπους.

Πώς χρησιμοποιείτε τα social media και τις δημόσιες εκδηλώσεις για να μεταφέρετε το μήνυμά σας;

Έχουμε το δικό μας κανάλι στο Telegram. Έχουμε ανοίξει αρκετές φορές λογαριασμό στο Instagram, αλλά, όπως ξέρεις, τέτοιου είδους περιεχόμενο κατεβαίνει πολύ γρήγορα από εκεί, οπότε είναι μια συνεχής μάχη. Το ίδιο ισχύει και στο Facebook.

Όσον αφορά τις δημόσιες εκδηλώσεις, συμμετέχουμε μόνο σε όσες θεωρούμε ότι αξίζουν. Δεν πηγαίνουμε σε συγκεντρώσεις καθωσπρέπει πατριωτών και ψευδοεθνικιστών που χτίζουν καριέρες πάνω σε εντυπωσιακά πατριωτικά συνθήματα.

Ποια είναι η άποψή σου για την ελευθερία του λόγου και τον πολιτικό πλουραλισμό στην Πολωνία;

Δυστυχώς, τα πράγματα αρχίζουν να μοιάζουν όλο και περισσότερο με όσα συμβαίνουν στη Δύση. Ακούμε πλέον για επισκέψεις της αστυνομίας, συλλήψεις και καταδίκες για αρνητικές δηλώσεις, για παράδειγμα απέναντι σε μετανάστες.

Ίσως να μην έχουμε φτάσει ακόμη στο επίπεδο της Δύσης, αλλά σίγουρα τα πράγματα δεν είναι όπως ήταν στην Πολωνία πριν από 20 και περισσότερα χρόνια.

Υπάρχουν αριστερές οργανώσεις στην Πολωνία, όπως η OMZRiK, που κατά τη γνώμη μας αποκομίζουν οικονομικά και ηθικά οφέλη κυνηγώντας ανθρώπους για σχόλια ή δημόσιες δηλώσεις που δεν ταιριάζουν στο δικό τους όραμα μιας «ποικιλόμορφης Πολωνίας» και Ευρώπης.

Και φυσικά η λεγόμενη «ανεκτικότητα» λειτουργεί μόνο προς μία κατεύθυνση. Μας ζητούν να ανεχόμαστε διάφορες διαστροφές και την αριστερή ιδεολογία, αλλά οι ίδιοι δεν ανέχονται εμάς. Κλασική αριστερή υποκρισία.

Πώς ορίζεις τον πατριωτισμό και σε τι διαφέρει, κατά τη γνώμη σου, από τον εθνικισμό;

Θα χρησιμοποιήσω ένα σύνθημα από ένα αυτοκόλλητό μας, χαχα:

«Ο ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΡΑΣΗ, Ο ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΙΑ».

Και έτσι ακριβώς το βλέπω. Ο εθνικισμός είναι καθημερινός και ενεργός αγώνας, ενώ πολλές πατριωτικές ομάδες στην Πολωνία, οι λεγόμενοι «narodowcy», περιορίζονται απλώς στο να εμφανίζονται σε εθνικές επετείους, όπως για παράδειγμα στην επέτειο της Εξέγερσης του 1944.

Άλλοι θέλουν να κάνουν πολιτική καριέρα και ονειρεύονται μια άνετη θέση στο Sejm κάτω από τη σημαία της Συνομοσπονδίας. Άλλοι πάλι δεν βλέπουν κανένα πρόβλημα στο να βγαίνει ένας μαύρος άνδρας, που γνωρίζει μερικές λέξεις πολωνικά, με μια λευκή Πολωνή και να κάνουν παιδί μαζί.

Άλλοι φοβούνται να συμμετάσχουν σε άμεσες δράσεις εναντίον, για παράδειγμα, αριστερών ακτιβιστών, επειδή τις θεωρούν «πολύ ριζοσπαστικές» και φοβούνται ότι θα χαλάσει η θετική εικόνα τους.

Αυτό σίγουρα δεν είναι το δικό μας στυλ και κρατάμε αποστάσεις από τέτοιες νοοτροπίες.

Η Πολωνία και η Ελλάδα έχουν ιστορικούς δεσμούς και αμοιβαίο σεβασμό εδώ και πολλά χρόνια. Πώς βλέπεις τις σχέσεις ανάμεσα στον πολωνικό και τον ελληνικό λαό;

Μου αρέσει η Ελλάδα. Είναι μια πολύ όμορφη χώρα, παρόλο που γνωρίζω σχετικά λίγα γι’ αυτήν. Χάρη σε εσένα, βέβαια, έχω μάθει πλέον λίγο περισσότερα για την Ελλάδα, χεχε.

Φυσικά, έχω ακούσει στο παρελθόν και για οργανώσεις όπως η Χρυσή Αυγή αν και ήμουν έφηβος τότε την εποχή των διώξεων, ήξερα όμως την ύπαρξη της και την προσφορά της στην Ελλάδα και στο γενικό κίνημα.

Μου αρέσει η Ελλάδα και πραγματικά θα προτιμούσα και θα ευχόμουν να συνορεύαμε με την Ελλάδα παρά με την Ουκρανία και την Ρωσία.

 Κάθε χρόνο, και εγώ προσωπικά συμμετέχω επίσης, η Πολωνία γιορτάζει την Ημέρα Ανεξαρτησίας στις 11 Νοεμβρίου με μεγάλες πατριωτικές εκδηλώσεις και πορείες, ιδιαίτερα στη Βαρσοβία αλλά και σε άλλες πόλεις όπως το Βρότσλαβ. Συμμετέχει η White Front Poland σε αυτές τις εκδηλώσεις ή οργανώνει δικές της δράσεις; Τι σημαίνει αυτή η ημέρα για το κίνημά σας;

Προσωπικά, όλα αυτά τα χρόνια έχω συμμετάσχει σε πορείες τόσο στη Βαρσοβία όσο και στο Βρότσλαβ, μερικές φορές πηγαίνοντας εναλλάξ από τη μία πόλη στην άλλη κάθε χρόνο.

Η πορεία της Βαρσοβίας είναι η μεγαλύτερη. Τα προηγούμενα χρόνια έχει συγκεντρώσει ακόμη και πάνω από 100.000 ανθρώπους.

Εκεί συγκεντρώνονται διάφορες εθνικιστικές οργανώσεις και είναι ένα μεγάλο γεγονός. Προσωπικά, όμως, προτιμώ την πορεία του Βρότσλαβ. Είναι μικρότερη, αλλά έχει τη δική της ξεχωριστή ατμόσφαιρα. Πάντα συναντάς γνωστούς ανθρώπους από πολλές πόλεις της δυτικής Πολωνίας.

Για εμένα και για πολλούς από εμάς, το Βρότσλαβ είναι κατά κάποιον τρόπο η πρωτεύουσα της περιοχής μας και νιώθουμε μεγαλύτερο δέσιμο με αυτή την πόλη απ’ ό,τι με τη Βαρσοβία. Ίσως να μην μπορούν όλοι να το καταλάβουν, αλλά θα το έλεγα «τοπικό πατριωτισμό».

Η Βρότσλαβ είναι επίσης η πόλη όπου πολλοί από εμάς συναντιόμαστε καθημερινά και όπου πραγματοποιούμε τις δράσεις μας, γι’ αυτό και έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας.

Όσο για την ίδια την 11η Νοεμβρίου, για εμένα είναι φυσικά μια ημέρα εορτασμού μιας ιστορικής επετείου, αλλά ταυτόχρονα, όπως συνέβαινε και όταν ξεκίνησαν αυτές οι πορείες, είναι μια ευκαιρία να εκφράσουμε τις απόψεις μας, να πούμε τι δεν μας αρέσει σε αυτή τη λεγόμενη «ελεύθερη Πολωνία» και να δείξουμε ότι ο αγώνας για μια πραγματικά ελεύθερη πατρίδα συνεχίζεται.

Ποια είναι η άποψή σου για την ελληνική κοινότητα που ζει στην Πολωνία και για την πολωνική κοινότητα που ζει στην Ελλάδα;

Πρέπει να παραδεχτώ ότι προσωπικά δεν γνωρίζω κάποιον Πολωνό που να ζει μόνιμα στην Ελλάδα ούτε κάποιον Έλληνα που να ζει μόνιμα στην Πολωνία.

Βέβαια έγινε πρόσφατα ένα καλό, αναγνώρισε η Πολωνία την Ελληνική μειονότητα που σημαίνει ότι αυτό είναι καλό για τους Έλληνες της Πολωνίας και έτσι έπρεπε να γίνει.

Αν όμως αυτοί οι άνθρωποι έχουν βρει έτσι τη δική τους «μικρή γωνιά στον κόσμο», τότε χαίρομαι γι’ αυτούς. Είναι ωραίο να ακούω ότι οι Έλληνες περνούν καλά και ζουν καλά στην Πολωνία.

Εύχομαι στους Έλληνες ό,τι καλύτερο και ελπίζω να είναι ευτυχισμένοι εδώ. 

Ποια διδάγματα πιστεύεις ότι θα έπρεπε να πάρει η σημερινή Ευρώπη από την ιστορία του 20ού αιώνα;

Το βασικό συμπέρασμα για εμένα είναι ότι δεν θα έπρεπε πλέον να υπάρχουν πόλεμοι μεταξύ λευκών λαών, γιατί τέτοιοι πόλεμοι αποδυναμώνουν την ήπειρό μας.

Υπάρχουν όμως και άλλα διδάγματα. Ο προηγούμενος αιώνας, παρά τα πολλά τραγικά γεγονότα, έδειξε πόσο πολύ μπορούσαν οι άνθρωποι να θυσιαστούν για την πατρίδα τους, να τη θεωρούν το ύψιστο αγαθό και να δίνουν τη ζωή τους γι’ αυτήν χωρίς δεύτερη σκέψη.

Σήμερα υπάρχουν όλο και λιγότεροι τέτοιοι άνθρωποι. Οι άνθρωποι έχουν γίνει υπερβολικά βολεμένοι, δεν είναι πλέον πρόθυμοι να κάνουν θυσίες και ανταλλάσσουν την εθνική τους ταυτότητα με τη γαμημένη «διαφορετικότητα» και την καλοπέραση.

Πώς βλέπεις τον ρόλο της Πολωνίας στην ευρωπαϊκή ασφάλεια μέσα στην επόμενη δεκαετία;

Η Δυτική Ευρώπη θα έπρεπε να είναι ευγνώμων στην Πολωνία για τη διατήρηση της τάξης και της ασφάλειας στα σύνορα με τη Λευκορωσία, απ’ όπου οι λευκορωσικές αρχές στέλνουν εκατοντάδες παράνομους μετανάστες που προσπαθούν να μπουν στην Ευρώπη.

Αντίστοιχα, η σημερινή γερμανική κυβέρνηση, που φαίνεται ότι έχει πλέον κουραστεί από το κύμα μετανάστευσης και προσπαθεί να μεταφέρει στην Πολωνία και σε άλλες χώρες ένα πρόβλημα που η ίδια δημιούργησε, θα έπρεπε να ακολουθήσει το παράδειγμα της Πολωνίας και να βάλει τέλος στην πολιτική των ανοιχτών συνόρων.

Η Πολωνία έχει τη δυνατότητα να παίξει ηγετικό ρόλο στην άμυνα της Ευρώπης, αλλά πρέπει να απαλλάξουμε τη χώρα από τα αριστερά παράσιτα που καταπνίγουν τον ενθουσιασμό και την αποφασιστικότητά μας.

Στην Πολωνία υπάρχουν πολλοί δυνατοί και λογικοί άνδρες που είναι έτοιμοι να υπερασπιστούν τη χώρα τους.

Πιστεύω στην Πολωνία!

Ποιοι είναι οι μακροπρόθεσμοι στόχοι της White Front Poland;

Προσωπικά, δραστηριοποιούμαι στο κίνημα εδώ και πάνω από δώδεκα χρόνια και, είτε δρω κάτω από το όνομα της WFP είτε μόνος μου, είτε ως τοπικός ακτιβιστής είτε μέσα από ομάδες εθνικιστών οπαδών, θα συνεχίσω πάντα να είμαι ενεργός. Αυτό είναι ένα πράγμα που δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ για εμένα. ΠΟΤΕ.

Όσον αφορά την ίδια τη WFP, τα πάντα εξελίσσονται. Έρχονται συνεχώς νέα άτομα και παράλληλα συνεργαζόμαστε με ανθρώπους από άλλες οργανώσεις και ομάδες. Τα πράγματα πηγαίνουν καλά.

Όσο για τους μακροπρόθεσμους στόχους, όπως είπα και πιο πάνω:

ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ, ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΞΑΝΑ ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ.

Ελπίζω ότι στο μέλλον τα πράγματα θα γίνουν ακόμη καλύτερα.

Μπορώ να αποκαλύψω ότι σύντομα σχεδιάζουμε μια δράση σε πολλές πόλεις ταυτόχρονα, την ίδια ακριβώς στιγμή. Κάτι σαν μια «μαζική επίθεση».

Ποιες λανθασμένες αντιλήψεις πιστεύεις ότι έχει ο κόσμος για την οργάνωσή σας;

Ποιες είναι οι συνηθισμένες λανθασμένες αντιλήψεις για την οργάνωσή μας; Ωχ.Χαχα.

Μάλλον υπάρχουν πάρα πολλές, αλλά πραγματικά δεν μας ενδιαφέρει.

Στα αρχίδια μας!

Εμείς κάνουμε αυτό που θέλουμε να κάνουμε και μένουμε πιστοί σε αυτό που είμαστε. Δεν πρόκειται ποτέ να προσαρμοστούμε στις απαιτήσεις κανενός ούτε να αφήσουμε κάποιον να μας επιβάλει τη δική του άποψη.

Τέλος, ποιο μήνυμα θα ήθελες να στείλεις στον ελληνικό λαό και στο κοινό μας;

Το μήνυμά μου προς τον ελληνικό λαό:

Μου αρέσει η χώρα σας και είναι κρίμα που οι χώρες μας βρίσκονται τόσο μακριά η μία από την άλλη.

Να χαίρεστε που έχετε μια τόσο υπέροχη και ακλόνητη εθνικίστρια όπως η Nikol.

Και όποτε χρειαστείτε οποιαδήποτε βοήθεια, μπορείτε να υπολογίζετε σε εμάς ότι θα την προσφέρουμε. Να φροντίζετε και να προστατεύετε την πατρίδα σας! Ψηλά το ηθικό!

Χαιρετισμούς από την Πολωνία.

82 χρόνια από την Εξέγερση της Βαρσοβίας.

 

Της Nikol Frau

 1 Αυγούστου συμπληρώθηκαν 82 χρόνια από την Εξέγερση της Βαρσοβίας, ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της πολωνικής ιστορίας κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Την 1η Αυγούστου 1944, στις 17:00, χιλιάδες μαχητές της Πολωνικής Εσωτερικής Στρατιάς (Armia Krajowa), μαζί με απλούς κατοίκους της Βαρσοβίας, ξεσηκώθηκαν εναντίον της γερμανικής κατοχής. Στόχος τους ήταν να απελευθερώσουν την πόλη πριν φτάσει ο σοβιετικός στρατός, ώστε η Πολωνία να μπορέσει να αποφασίσει μόνη της για το μέλλον της.

Η μάχη κράτησε 63 ημέρες. Παρά την έλλειψη όπλων και εφοδίων, οι Πολωνοί πολέμησαν με θάρρος και αποφασιστικότητα. Άνδρες, γυναίκες, ηλικιωμένοι και ακόμη και παιδιά συμμετείχαν στον αγώνα.

Η εξέγερση τελικά καταπνίγηκε. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και μεγάλο μέρος της Βαρσοβίας καταστράφηκε από τους Γερμανούς. Ωστόσο, η θυσία όσων αγωνίστηκαν έγινε σύμβολο της αγάπης για την πατρίδα, της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας.

Μέχρι σήμερα, κάθε χρόνο στις 17:00 ακριβώς, οι σειρήνες ηχούν σε όλη τη Βαρσοβία. Για ένα λεπτό η πόλη σταματά. Οδηγοί, πεζοί και κάτοικοι αποτίουν φόρο τιμής στους ήρωες που αγωνίστηκαν για την ελευθερία της Πολωνίας.

Η μνήμη τους παραμένει ζωντανή και υπενθυμίζει ότι η ελευθερία δεν χαρίζεται, αλλά κερδίζεται με θυσίες.

Η Ελλάδα στέκεται με σεβασμό απέναντι στη μνήμη των ηρώων της Βαρσοβίας. Οι δύο λαοί έχουν γνωρίσει τη φρίκη του πολέμου, της κατοχής και των μεγάλων ανθρώπινων απωλειών. Γι' αυτό και οι Έλληνες μπορούν να κατανοήσουν τον πόνο και τις θυσίες του πολωνικού λαού. Η ιστορική μνήμη μάς ενώνει και μας υπενθυμίζει πόσο πολύτιμες είναι η ελευθερία, η ανεξαρτησία και η αξιοπρέπεια κάθε έθνους.

Αιώνια η μνήμη των ηρώων της Βαρσοβίας.

...........................

82 Years Since the Warsaw Uprising

Today, 1 August, marks the 82nd anniversary of the Warsaw Uprising, one of the most important events in Polish history during the Second World War.

On 1 August 1944, at 5:00 p.m., thousands of soldiers of the Polish Home Army (Armia Krajowa), together with ordinary citizens of Warsaw, rose up against the German occupation. Their goal was to liberate the city before the Soviet Army arrived, so that Poland could decide its own future.

The battle lasted for 63 days. Despite the lack of weapons and supplies, the Polish fighters showed extraordinary courage and determination. Men, women, the elderly, and even children took part in the struggle.

In the end, the uprising was suppressed. Tens of thousands of people lost their lives, and much of Warsaw was deliberately destroyed by the Germans. However, the sacrifice of those who fought became a lasting symbol of patriotism, freedom, and human dignity.

To this day, every year at exactly 5:00 p.m. on 1 August, sirens sound throughout Warsaw. For one minute, the city comes to a complete standstill. Drivers, pedestrians, and residents stop to pay tribute to the heroes who fought for Poland's freedom.

Their memory lives on and reminds us that freedom is never given it is earned through sacrifice.

Greece stands with deep respect for the memory of the heroes of Warsaw. Both our nations have experienced the horrors of war, occupation, and immense human suffering. For this reason, the Greek people can understand the pain and sacrifices of the Polish nation. Our shared historical experiences remind us how precious freedom, independence, and the dignity of every nation truly are.

May the heroes of the Warsaw Uprising never be forgotten.

Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗ