Δεν υπάρχει συντηρητισμός χωρίς φύση, δεν υπάρχει εθνικισμός χωρίς περιβαλλοντισμό το περιβάλλον, η φύση των εδαφών μας, μας διαμόρφωσε όπως ακριβώς τα διαμορφώσαμε κι εμείς. Γεννηθήκαμε από τα εδάφη μας και η ίδια μας η κουλτούρα διαμορφώθηκε από αυτά τα ίδια εδάφη. Η προστασία και η διατήρηση αυτών των εδαφών έχουν την ίδια σημασία με την προστασία και τη διατήρηση των δικών μας ιδανικών και πεποιθήσεων.
Για πάρα πολύ καιρό επιτρέψαμε στην αριστερά να οικειοποιηθεί το περιβαλλοντικό κίνημα για να ικανοποιήσει τις δικές της ανάγκες. Η αριστερά έχει ελέγξει όλη τη συζήτηση γύρω από τη διατήρηση του περιβάλλοντος, ενώ ταυτόχρονα προεδρεύει της συνεχούς καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος μέσω της μαζικής μετανάστευσης και της ανεξέλεγκτης αστικοποίησης, χωρίς να προσφέρει καμία πραγματική λύση σε κανένα από τα δύο προβλήματα.
Δεν υπάρχει «πράσινο» μέλλον με ατελείωτη αύξηση του πληθυσμού ο ιδανικός πράσινος κόσμος δεν μπορεί να υπάρξει σε έναν κόσμο 100 τρισεκατομμυρίων, 50 τρισεκατομμυρίων ή ακόμη και 10 τρισεκατομμυρίων ανθρώπων. Η συνεχής μετανάστευση προς την Ευρώπη είναι ένας περιβαλλοντικός πόλεμος και τελικά είναι καταστροφική για την ίδια τη φύση.
Η Ευρώπη του μέλλοντος δεν αποτελείται από μπετόν και ατσάλι, αιθαλομίχλη και καλώδια, αλλά από έναν τόπο δασών, λιμνών, βουνών και λιβαδιών. Δεν είναι ένα μέρος όπου τα Αγγλικά είναι η de facto γλώσσα, αλλά ένα μέρος όπου κάθε γλώσσα, πίστη και ευρωπαϊκή παράδοση έχει αξία. Κάθε έθνος και κάθε εθνοτική ομάδα είναι συγχωνευμένη με το δικό της περιβάλλον και, αν πρέπει να προστατευτούν, τότε και αυτά επίσης πρέπει να δημιουργήσουν τα δικά τους περιβάλλοντα.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΤΗΤΑ ΧΩΡΙΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
